Fanny Bornstein

In Israël voltrekt zich momenteel een nieuwe vervulling van Bijbelse profetieën. Met de toename van gruwelijke antisemitische aanvallen in de Westerse wereld vangt Israël nieuwe immigratiegolven op.

De eerste grote immigratiegolven begonnen aan het eind van de 19e eeuw met Russische en Oost-Europese immigranten. 35.000 Russische Joden ontvluchtten de gewelddadige aanvallen in hun land en gingen naar het beloofde land. De meesten vestigden zich in kibboetsiem en landbouwgemeenschappen, waar ze vochten tegen het weer, moerasland, woestijn en aanvallen van bedoeïenen.

De tweede alijah-golf kwam vóór het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog toen 40.000 immigranten uit Polen en Rusland, meestal alleenstaande jonge mensen, in het land aankwamen. Ze hielpen bij de bouw van nieuwe steden zoals Tel Aviv en Rishon Letsion. Ze groepeerden zich in defensieve eenheden om bedreigingen van bedoeïenen en plunderende Arabieren af te weren, terwijl ze het land ontgonnen, gewassen verbouwden en fabrieken en huizen bouwden. Dit luidde de bloei van het land tot vruchtbaarheid in. Steeds meer Joden stroomden toe.
Het begin van de Britse Mandaatperiode (1918-1948) was een tijd van grote groei voor wat toen Palestina heette. Nieuwe steden ontstonden van noord tot zuid, gefinancierd door weldoeners zoals Baron Rothschild.

Toen de dreiging van het nazisme toenam, konden veel Joden ontsnappen aan de Holocaust. Bijna 250.000 van hen verhuisde naar Palestina. Als reactie legden de Britten strenge beperkingen op aan het aantal nieuwe immigranten, waardoor velen stiekem moesten komen. Na de oorlog verzamelden tienduizenden ontheemde Joden, overlevenden van concentratiekampen, getto's en onderduikers, zich op Cyprus en wachtten op toegang. Schepen zoals de Exodus, volgeladen met nieuwkomers, en geheime missies via de lucht brachten hen naar een nieuw leven in het land. In 1948 vertrokken de Britten en werd Palestina ‘Israël’.

De alijah uit de Arabische wereld

De grootmoefti van Jeruzalem voerde gelijktijdig met Hitler zijn versie van de Shoah - ‘de Farhud’ - uit in het Midden-Oosten. Deze begon in 1941 in Irak, waar ca. 135.000 Joden in vrede met hun moslimburen leefden, totdat de Arabische wereld zich aansloot bij de nazi’s. Tijdens Sjavoeot brak er een pogrom uit met twee dagen van plundering en vernietiging. 

Veel hulpeloze, onschuldige Joodse mensen - mannen, vrouwen en kinderen - werden gemarteld, verkracht en afgeslacht op de meest brute manieren.[1] In de loop van de volgende jaren verspreidde de terreur zich over het hele Midden-Oosten. Hele Joodse gemeenschappen werden gedecimeerd in Teheran, Basra, Damascus, Jemen, Egypte en Libanon. Ze hadden geen mogelijkheid om terug te vechten. Marokkaanse en Libische Joden en die uit Noord-Afrika, families die daar al eeuwen woonden, werden uit hun landen verdreven en zochten hun weg terug naar Zion. Dit staat bekend als de grote Mizrachi alija uit het Oosten.

De alija van 1948-2000

In 1948 werd Israël uitgeroepen tot staat en internationaal erkend. De alija ging door en hoewel die eerste dagen vol moeilijkheden zaten, zowel fysiek als economisch, werkte het volk samen als een hechte eenheid om binnenvallende Arabische legers af te weren tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog, de Zesdaagse Oorlog en de Jom Kippoer Oorlog.

Bij het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1990 stroomden de onderdrukte Joden onder communistische heerschappij binnen. Meer dan een miljoen nieuwe oliem - immigranten - werden de volgende vijf jaar Israëlische burgers.

De profetisch voorzegde inzameling van Israëls ballingen

De Heere voorzegde in profetieën in elk boek van Tenach dat Hij aan het einde der dagen Zijn verstrooide volk zou verzamelen. Eind jaren negentig, begin jaren 2000 kwamen ze uit alle hoeken van de aarde. Zuid-Afrika, Europa, Ethiopië, China, India, Mexico, de Verenigde Staten en Canada. Stammen waarvan eens gedacht werd dat ze voor altijd verloren waren, werden herontdekt. B’nee Menasjeh in India, Joden in het regenwoud van de Amazone, de Sjanghai-gemeenschap, allemaal keerden ze terug naar hun ware thuis.

De profetie van Jeremia 16:14-15 zegt: “Zie, de dagen komen, luidt het woord van de Heere, dat niet meer gezegd zal worden: Zo waar de Heere leeft, die de Israëlieten uit het land Egypte heeft gebracht, maar: Zo waar de Heere leeft, die de Israëlieten heeft doen optrekken uit het Noorderland en uit al de landen waarheen Hij hen verdreven had; ja, Ik zal hen terugbrengen in het land dat Ik aan hun vaderen gegeven had.”

De alija na 7 oktober 2023

Sinds 7 oktober is er een wereldwijde opleving van antisemitisme. Van demonstraties op universiteitscampussen tot regelrechte bedreigingen in de grote steden van de wereld; de veiligheid van Joden is onzeker geworden.

Het is niet alleen antizionisme: hele Joodse gemeenschappen zijn het doelwit in Zuid-Afrika, Australië, Canada en in Europa. De retoriek van de radicale islamisten heeft zich verspreid naar de jeugd van het internet. Blanke superioriteits- en nationalistische groepen, die tegen de invasie van immigranten waren, richten hun haat nu op een andere zondebok - de Jood. Kreten als “Globaliseer de intifada (=doodt de Joden)!” en “Vergast de Joden!” moeten serieus genomen worden. Het haatzaaien wakkert geweld aan. Joden worden aangevallen. We zijn getuige geweest van de moord op twee Israëlische ambassademedewerkers (beiden Messiasbelijdend) in de VS.

De straten van Londen worden overspoeld met anti-Israël en anti-Joodse demonstranten. Aangewakkerd door valse propaganda zijn Parijs, Duitsland, Toronto en New York City plaatsen geworden waar Joodse mensen hun identiteit moeten verbergen of moeten vrezen voor hun leven. Brazilië en Zuid-Afrika zijn slechts twee van de landen die hebben verklaard dat een IDF-soldaat die terugkeert naar dat land onmiddellijk zal worden gearresteerd voor oorlogsmisdaden. Mensen die zich kandidaat stellen voor regeringsposities in zowel de Verenigde Staten als de rest van de wereld roepen nu openlijk op tot de vernietiging van het ‘zionistische regime’. Het is een waarschuwing voor Joodse mensen die in de diaspora zijn achtergebleven om uit hun comfortzones te komen nu het nog kan en alija te maken.

Sinds het begin van de oorlog zijn er zo’n 75.000 mensen naar Israël geëmigreerd. Joden over de hele wereld worden zich steeds meer bewust van hun Joodse identiteit, en kiezen ervoor om te verhuizen naar Israël.

Er is een grote toestroom van ‘lone soldiers’ en Israëli's die naar andere landen zijn vertrokken, keren nu voorgoed terug naar huis. Ze voelen allemaal dat er iets groots gaande is, en willen deel uitmaken van de geschiedenis. In 2024 betrof 31% van de nieuwe olim jongeren tussen de 18 en 35 jaar.

Veel christelijke gemeenschappen dragen bij aan de alijah. Niet alleen bidden hele gemeenten voor Israël en zijn bevolking, maar ze financieren en ontwikkelen ook initiatieven om Joodse mensen te helpen terugkeren naar hun thuisland. In de Baltische staten hebben organisaties als Bold Steps en de Christian Embassy meer dan 200 nieuwe immigranten gesponsord. De International Fellowship of Christians and Jews zet zich al tientallen jaren in om de alijah te vergemakkelijken. Vluchten worden betaald en papieren worden versneld afgehandeld. Het Messianic Aliyah Return-programma sponsort Joden van over de hele wereld en helpt hen op weg zodra ze zijn aangekomen. Het waarborgen van een succesvolle integratie is topprioriteit voor Nefesh b’Nefesh, het centrale aanspreekpunt voor de alijah vanuit Noord-Amerika.

Reichman University in Herzliya heeft de prestigieuze Raphael Recanati International School. Veel jonge studenten en alleenstaande soldaten besluiten te blijven en Israëlisch staatsburger te worden. De christelijke ambassade in Jeruzalem werkt samen met het Joods Agentschap aan hun Naäleh-initiatief voor Joodse studenten uit het buitenland die willen blijven. Vaak vinden de jongeren hun partner in Israël, trouwen en stichten een gezin. Vervolgens besluiten ouders en andere familieleden om zich ook bij hen te voegen.
De vreugdevolle terugkeer naar Israël is vandaag de dag niet langer alleen een vlucht voor onderdrukking of geweld. Het is thuiskomen. Israël staat bekend als een plek waar alle Joden welkom zijn en waar men één grote familie is. Op dit moment komt iedereen die kan aantonen een Joodse ouder of grootouder te hebben plus echtgenoten en kinderen, in aanmerking voor alijah.
Hopelijk zullen de meest strikte wetten worden versoepeld, zodat ook Messiaanse Joden binnenkort openlijk kunnen immigreren.

[1] Een groep gevluchte Irakese Joden stichtte in 1946 met anderen kibboets Be’eri. Op 7 oktober 2023 werd Be’eri door Hamas aangevallen waarbij 130 personen omkwamen. Eén van hen was Vivian Silver, die Gazanen hielp bij het krijgen van medische behandelingen in Israël.

Bron: The Messianic Times  De Messiaans-Joodse Fanny Bornstein (pseudoniem) woont in Israël.

Dit artikel is afkomstig uit het maandblad Hadderech van september, oktober en december 2025