Dick Stichter

Benieuwd hoe Hadderechlid Dick Stichter als predikant van Joodse afkomst de wereld na 7 oktober 2023 ervaart, spraken we elkaar op 15 juli.

We zitten op een idyllisch plekje aan het water net buiten het historisch centrum van Elburg, dichtbij de oude Joodse begraafplaats (J.A.).

Dick, hoe ziet jouw wereld eruit na 7 oktober 2023?

Laten we eerst eens kijken naar wat er op 7 oktober 2023 gebeurd is. In Israël was het Simchat Thora - het feest van de vreugde van de Wet - en toen werd het donker. Ik weet nog dat ik op die zaterdag het bericht onder ogen kreeg en dacht: dit kan niet waar zijn met zo’n sterk leger. Ik had het gevoel dat ik zelf ook aangevallen was. Continu zat ik aan het nieuws. Het hield me voortdurend bezig. Ik was daar echt van uit mijn evenwicht, tot op de dag van vandaag. De vraag die bij me opkwam was: als we als Joden niet meer veilig zijn in eigen land, waar zijn we dan nog wel veilig? Vogelvrij verklaard.

Het rommelde al heel duidelijk in de wereld. Het antisemitisme nam al toe. Maar dit ervoer ik als een vulkaanuitbarsting van Jodenhaat. Wat mij zoveel pijn doet en zorg baart, is dat 7 oktober weer zo snel vergeten is bij de VN en bij de volken. Wat we zien is dat op 7 oktober er een steen van Jodenhaat in het water is gegooid. Die steen werd als het ware het middelpunt van waaruit de Jodenhaat zich als concentrische cirkels verbreidde over de hele wereld, ook over ons eigen land.

Dit heeft ook gevolgen gehad voor mijn werk als predikant. Ik moet nu heel goed nadenken over wat ik in de kerk over Israël zeg. Want mensen, ook in de kerk, die eerst heel sterk met het Joodse volk verbonden waren, worden door eenzijdige berichtgeving in de media steeds verder losgeweekt van hun band met Israël. Heel verontrustend!
Wat mij ook verontrust is de blindheid van veel mensen en hoe gemakkelijk men te beïnvloeden is. Men roept ‘from the river to the sea, Palestine will be free’. Bedoeld wordt ‘vrij van Joden’. Feitelijk is dat genocide in optima forma. Degenen die het hardst roepen dat Israël genocide zou plegen, zeggen door die leus dus eigenlijk hetzelfde.

Nu kunnen we wel zeggen dat God zijn volk heeft bewaard; dat is ook zo. Maar laten we niet vergeten dat in Israël onder de bevolking nog altijd veel angst is en groot verdriet vanwege al die mensen die zijn omgekomen. En Iran gaat ook gewoon door met de opbouw van ballistische raketten. Ze hebben gezegd dat hun volgende stap het wegvagen van Tel Aviv zal zijn. Ik denk niet dat het ze zal lukken. Ik ben er ook van overtuigd dat de staat Israël niet vernietigd wordt. Dat zal God niet toestaan.

Wat houdt je overeind?

Als ik de situatie vanuit Joods perspectief bekijk is er dus alle reden om ongerust te zijn. Maar als gelovige zie ik in de Messias natuurlijk ook lichtpunten.
In de allereerste plaats is dat de trouw van God. Dat vind ik zo mooi in Daniël 9, waar Daniël boetedoening doet voor het Joodse volk. En dan beroept hij zich op Gods barmhartigheid en vergeving, en over het feit dat Gods naam uitgeroepen is over Zijn stad en Zijn volk (verzen 9, 15, 17-19). God is trouw. Dat houdt me altijd overeind en geeft me hoop voor Israël ook voor de toekomst.

Bovendien gebeuren er ook positieve dingen. Er komen mensen tot geloof in de Messias, ook in Israël. Wat ook positief is, is dat velen in kerk en samenleving Israël wél steunen. Het zijn vaak de activisten die de grootste mond hebben, die alle aandacht krijgen.
Maar wat mij het meest bemoedigt, is dat we mogen leven in de verwachting dat de Messias spoedig komt.

Welke zijn voor jou belangrijke nieuwsbronnen?

Mijn Nederlandstalige bronnen zijn het Nieuw Israëlitisch Weekblad, het Reformatorisch Dagblad (RD) en de Telegraaf. Daarnaast lees ik de Jerusalem Post, The Times of Israel en Israel Today. Het reformatorische RD bericht redelijk objectief over Israël en De Telegraaf heeft mijns inziens een eerlijker en bredere kijk op het conflict tussen Israël en Hamas dan de meeste andere bronnen. Wanneer Engelstalige websites een probleem zijn, kun je ze met een vertaalprogramma omzetten naar het Nederlands. Maar elke bron is natuurlijk nooit helemaal objectief. Zo nuchter moet je ook zijn.

De berichtgeving van de NOS en het ND vind ik ronduit schokkend. Veel mensen die ik na een dienst spreek, zeggen: “Je was zo voor Israël, maar die plegen toch genocide?” Men neemt klakkeloos over wat men op het journaal ziet en neemt ook niet de moeite om andere nieuwsbronnen en andere perspectieven te onderzoeken. Daarbij komt dat alles wat Israël zegt in twijfel wordt getrokken.
En bijna elke avond toont de NOS een beschuldigend fragment over Israëls optreden in Gaza. Maar dat is hoe dan ook geen genocide. Genocide was het oogmerk van Hamas die elke Jood had gedood als het Israëlische leger niet had ingegrepen.

Wat zie je als onze belangrijkste taak in de huidige tijd als christenen, al dan niet van Joodse afkomst?

In de allereerste plaats is het onze taak om te bidden voor de vrede voor Jeruzalem. We hebben daarbij de gedachte dat de Messias op de Olijfberg zal terugkomen en zal zitten op de troon van David om Zijn vrede en gerechtigheid te bewerkstelligen voor Israël en de volken.
Het tweede is een leesbare brief van Christus zijn. Hoe doe je dat? Dat doe je door je ik te kruisigen, zodat het niet meer ons ik is dat leeft maar Christus in ons.
Dat houdt ook in dat we allen die ons haten behoren lief te hebben. Ik wil heel eerlijk zijn, dat ik dat niet vanuit mijzelf kan. Zeker wanneer ik mijn vizier richt op wat Hamas heeft gedaan op 7 oktober 2023. Wat daar gebeurd is, is te gruwelijk om in woorden uit te drukken.

Ook de dagelijks reactie van de wereld en de media op Israëls rechtmatige pogingen om haar gijzelaars vrij te krijgen en Hamas te elimineren stemt mij met verdriet en woede. Tegelijk leert het me om op de Heere Jezus te zien, die bad om vergeving voor degenen die Hem bespotten en sloegen. Dat vind ik nog het allermoeilijkst. Dan moet ik eerlijk belijden dat ik er nog niet ben. Ik zie dit als een zwakte in mijn geloof. Heer vervul mij met Uw liefde, ook voor de moslims in Nederland!

Wat vind je belangrijk om nog te zeggen?

Laat ik de woorden van onze oud-voorzitter Marjorie Eberlé, die al jaren bij haar Heer is, maar aanhalen, die op haar beurt Maimonides citeerde: Als ik één ding zeker weet, dan is het dat de Messias zal komen. Met een onwankelbaar vertrouwen geloof ik in de komst van Jesjoea, de Messias. En hoewel hij nog toeft te komen, verwacht ik hem elke dag!

Dit artikel is afkomstig uit het maandblad Hadderech van juli-augustus 2025