Jeugd Beit Hallel.

Michiel Steenwinkel

Ze noemen zich geen christenen, maar zeggen wel dat ze naar de kerk gaan. Ze noemen zich Messiasbelijdende Joden, maar houden geen sabbatsmaaltijd op vrijdagavond. Even snel een broodje tussen twee diensten door volstaat. Want de jeugd van de Russischtalige gemeente Beit Hallel in Ashdod staat vol in de bediening. Ze vertellen mij daar enthousiast over na de tweede dienst op een vrijdagavond.

Onredelijk

Een sjadchen (huwelijksmakelaar) kwam bij een knappe jongeman en stelde hem voor te trouwen met een erg lelijk meisje. De jongeman, die het meisje toevallig kende, dacht dat de sjadchen hem voor de gek hield en ontstak in woede. “Denk je dat je mij voor de gek kunt houden? Wat moet ik met zo’n meisje?” “Wat zijn dan zoal je bezwaren?” vroeg de sjadchen rustig.

“In de eerste plaats is ze blind.” “Is dat een bezwaar? Dat is juist een voordeel. Je kunt rustig doen wat je wilt zonder dat zij het ziet.” “Maar ze is ook stom.” “Dat is toch alleen maar prettig, een vrouw die nooit commentaar geeft?”

“Maar ze is ook doof.” “Wat is er nu fijner dan haar de huid vol te schelden zonder dat ze het hoort?” “Maar ze is ook verlamd.” “Dan hoef je je ook geen zorgen te maken dat ze achter je aanloopt wanneer je op stap gaat. Beter kan toch niet?”

Mark Kinzer (links) en Tom Wright (rechts)

Op 19 september organiseerde Samford University een openbaar debat tussen Bijbelwetenschapper Mark Kinzer en Nieuwtestamenticus Tom Wright. Centraal stond de vraag of het Joodse volk nog steeds Gods verbondsvolk is. En, zo ja, waarin zíjn roeping zich onderscheidt van die van alle andere volkeren en groepen. Marks commentaar: “De opname maakt duidelijk waarom ik denk dat N.T. Wright een belangrijke geleerde, met een diep inzicht, is en op welk punt zijn opvattingen volgens mij enige herziening behoeven.”

De loodgieter-broers Simon en Salim Matari met Rosa Meir

Rosa Meir uit Haifa, 95, zegt dat dit gebaar ‘zo ontroerend en blij makend’ was.

Twee Israëlisch-Arabische loodgieters in de noordelijk gelegen stad Haifa zagen af van het indienen van een rekening van 1000 nis (285 dollar) voor een reparatie nadat ze hoorden dat hun klant een 95 jarige Holocaustoverlevende was.

Simon en Salim Matari zijn broers. Onlangs werden ze gebeld om naar het huis van Rosa Meir te gaan om een behoorlijke lekkage te repareren, zo meldde Kanaal 12.

Thea Ornstein

Op 30 september en 1 oktober is het nieuwe jaar in Israël begonnen. Ook in dit opzicht is het trouw gebleven aan de oude wijze van telling van de maanden en jaren die met de nieuwe maan beginnen. Om die reden valt ook ieder jaar het begin weer op een andere datum. Men wenst elkaar niet ‘gelukkig nieuwjaar’ maar ‘tot een goed jaar zult u/ zul jij worden ingeschreven’. Met deze woorden willen wij ook het hele volk Israël, binnen en buiten zijn land, onze goede wensen voor het nieuwe jaar aanbieden. En al onze lezers wensen wij een rijk gezegend 5780 toe.

Jonathan Feldstein

Vorige week hadden we het voorrecht om twee mijlpalen te vieren. We vierden de vijftiende verjaardag van onze aankomst in Israël. En we vierden (!) de inlijving van onze oudste zoon in het Israëlische leger als parachutist.

De laatste sabbat voordat hij in dienst zou gaan, zat mijn zoon zoals gewoonlijk naast mij tijdens de synagogedienst. Tijdens het uitspreken van de ‘birkat kohaniem’ (de priesterzegen) is het gebruikelijk dat een vader zijn ‘talliet’ (gebedssjaal) over zijn eigen hoofd en dat van zijn kinderen plaatst. Toen we daar zo stonden realiseerde ik me dat ik hem op een plaats had gebracht waarop ikzelf niet voorbereid ben.

Dr. Michael Brown

Dr. Michael Brown

Onlangs verscheen op YouTube een uur durend tweegesprek tussen rabbijn Shmuley Boteach en de Messiaans Joodse dr. Michael Brown over de vraag die boven dit artikel staat. De Jerusalem Post stelde beide vrienden in de gelegenheid hun positie toe te lichten. Hieronder een gedeelte van de reactie van Michael Brown op de bijdrage van rabbijn Boteach.

In een recente column voor The Jerusalem Post claimde mijn goede vriend en veelbesproken tegenstander Rabbi Shmuley Boteach dat het Nieuwe Testament structureel antisemitisch is. Hij beweerde ook dat evangelische christenen ‘de belangrijkste bondgenoten van het Joodse volk in het algemeen en van de staat Israël in het bijzonder’ geworden zijn, doordat ze zich distantiëren van het letterlijke interpreteren van het Nieuwe Testament.

Thea Ornstein

Thea Ornstein

Deze zomer staat de relatie tussen Messiasbelijdende Joden en de christelijke kerk centraal.

Onze leden konden een aantal jaren geleden in een enquête hun mening hierover naar voren brengen. Ondanks alle verschillen bleek een flink deel te constateren dat er in hún kerk in de Bijbeluitleg nog steeds van wordt uitgegaan dat de kerk in de plaats van Israël is gekomen.

Giulio Meotti

Giulio Meotti

 “Op zaterdag doden we de Joden, op zondag doden we de christenen,” of tactischer gezegd: “Eerst het zaterdagvolk, dan het zondagsvolk.”

Dit is niet alleen maar een leus. Het betreft een nauwgezet programma van ‘religieuze zuivering’ verkondigd door streng-islamitische leiders en verspreid door jihadisten.

Citaten

Indien de oordelen van God gedrukt hebben en nog drukken op het volk dat zijn Messias verworpen heeft, niet in een denkbeeldige zin maar in een letterlijke, historische zin; wie geeft ons het recht om van de letterlijke opvatting af te wijken wanneer het de wederaanneming en het herstel betreft van datzelfde volk Israël?


(Isaäc da Costa, Vijfentwintig stellingen over de nationale wederoprichting van Israël en de wederkomst van de Heere Jezus Christus in heerlijkheid, aangeboden aan de Vergadering van Evangelische Christenen te Parijs, in hun zitting van 30 augustus 1855)